Θα πρέπει να σημειώσω εισαγωγικά ότι σ’αυτό το άρθρο όπως και στα επόμενα που θα ακολουθήσουν, εξετάζουμε κάποιες μεθόδους «διαβάσματος» στο πόκερ που στηρίζονται σε μία μαθηματική προσέγγιση ενώ δε σκοπεύουμε να εξετάσουμε την εμπειρική προσέγγιση με βάση την ψυχολογία των παικτών, τη διαίσθηση κλπ. Ασφαλώς και η δεύτερη αυτή κατηγορία είναι πολύ σημαντική ιδιαίτερα σε «ζωντανά» παιχνίδια, πιστεύουμε όμως ότι η πρώτη κατηγορία θέτει τα θεμέλια για να οικοδομήσει κανείς μία ακαταμάχητη ικανότητα «διαβάσματος». Φυσικά δεν έχω σκοπό να αποκαλύψω όλα τα μυστικά του «διαβάσματος». Για τον πολύ απλό λόγο ότι δεν τα κατέχω πλήρως. Ο σκοπός αυτής της σειράς άρθρων είναι να θέσει τα θεμέλια κι απο κεί και πέρα εξαρτάται από τον κάθε παίκτη προσωπικά πώς θα οικοδομήσει τις ικανότητες του. Ένας άλλος λόγος που αποφάσισα να κάνω αυτή τη σειρά είναι ότι αν και τα τελευταία χρόνια βομβαρδιζόμαστε από βιβλιογραφία –δυστυχώς όχι στην ελληνική γλώσσα- σχετική με το πόκερ, σπάνια θα βρει κανείς μια αναλυτική προσέγγιση αυτού του τόσο σημαντικού θέματος.

Η ικανότητα να «διαβάζεις» το χέρι του αντιπάλου είναι από τις πιο βασικές στο πόκερ. Πολλοί αρχάριοι παίκτες πιστεύουν ότι είναι δυνατό να «διαβάσεις» το χέρι κάποιου με μεγάλη ακρίβεια, ώστε να μπορείς να πεις για παράδειγμα «έχει 2 άσσους». Ενώ αυτό δεν είναι απίθανο να συμβεί, στην πράξη τις περισσότερες φορές θα είναι αδύνατο να «βάλεις» τον αντίπαλο σε ένα συγκεκριμένο χέρι. Κι αυτό είναι ένα λάθος που κάνουν πολλοί παίκτες: Βάζουν τον αντίπαλο σε ένα και μόνο χέρι και ενεργούν ανάλογα.

Ποιο είναι λοιπόν το μυστικό; Κατά τη γνώμη μου ο κύριος κορμός της ικανότητας διαβάσματος στο πόκερ είναι το «μαθηματικό» διάβασμα. Τι εννοώ μ’αυτό; Ότι κάθε φορά που αναρωτιόμαστε «τι έχει ο αντίπαλος;» η απάντηση είναι της μορφής: «Νομίζω ότι πρέπει να έχει ΑΑ, ΑΚ με πιθανότητα 50%, 78 με πιθανότητα 30%, σπαθιά με πιθανότητα 10% και κάποιο τυχαίο χέρι 10%». Άρα θεωρούμε μια γκάμα χεριών και όχι ένα συγκεκριμένο χέρι. Αυτή η γκάμα μπορεί κάποιες φορές να είναι πολύ μεγάλη και άρα όχι πολύ χρήσιμη (αλλά ούτε και άχρηστη) και κάποιες φορές μπορεί να είναι πολύ μικρή και βέβαια στην ιδανική περίπτωση να είναι ελάχιστη δηλαδή ένα και μόνο χέρι.

Επομένως αυτό που κάνουμε στη διάρκεια του παιχνιδιού είναι να ξεκινάμε με μία σχετικά μεγάλη γκάμα χεριών και να προσπαθούμε στην πορεία να την περιορίσουμε με βάση τις πληροφορίες που δεχόμαστε. Τι είδους πληροφορίες;

Τα φύλλα που έχουν εμφανιστεί τόσο τα κοινά όσο και τα δικά μας.

Η πληροφορία αυτή είναι απόλυτα ακριβής και μπορεί να βοηθήσει με δύο τρόπους:

α.Προφανής λόγος. Ο συνδυασμός φύλλων που έχουν πέσει σχετίζεται άμεσα με την γκάμα χεριών του αντιπάλου όταν ενεργεί με ορισμένο τρόπο. Για παράδειγμα αν έχουμε φτάσει στο ρίβερ κι έχουν πέσει QJ 72 T (χωρίς δυνατότητα χρώματος), ποντάρουμε δυνατά και ένας λογικός αντίπαλος πάει all – in τότε συνήθως έχει ΑΚ και κάποιες φορές μπλοφάρει.

β. Λιγότερο προφανής λόγος: Το φαινόμενο αφαίρεσης φύλλων. Πολύ απλά το γεγονός ότι αν κάποιο φύλλο εμφανίζεται είτε στα κοινά είτε το κρατάμε εμείς σημαίνει ότι είναι λιγότερο πιθανό να έχει ο αντίπαλος φύλλο της ίδιας αξίας ή του ίδιου χρώματος. Οι πιο ψαγμένοι στη Στατιστική θα αναγνωρίσουν το σχετικό θεώρημα του Bayes. Ας φέρουμε ένα πρακτικό παράδειγμα:

Κάνουμε ρέιζ πριν το φλοπ με ΑΚ και ο αντίπαλος κάνει απλά κόλ στο μπάτον.

Φλόπ: K♥ 7♠ 3♥

Κάνουμε bet το ποτ και ο αντίπαλος μας μπαίνει all – in !

Γνωρίζουμε ότι το all – in του σημαίνει είτε σέτ είτε κάποιο μεγάλο draw με A♥ x♥, 6♥ 5♥, 5♥ 4♥

Άρα:

Αν έχουμε ΑΚ με τον A♥ τότε είναι λιγότερο πιθανό να έχει draw άρα πιο πιθανό να έχει σετ με 77 ή 33.

Αν έχουμε ΑΚ χωρίς τον A♥ τότε είναι περισσότερο πιθανό να έχει draw και άρα έχουμε πιο πολλές πιθανότητες να κερδίσουμε το ποτ.

Τα ακριβή μαθηματικά εδώ δείχνουν αρκετό ενδαφέρον κι ελπίζω σε επόμενο άρθρο να το αναλύσουμε καλύτερα.

Το μοντέλο του αντιπάλου

Από τη στιγμή που καθόμαστε στο τραπέζι προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ενα μοντέλο συμπεριφοράς του αντιπάλου και με βάση αυτό το μοντέλο προσπαθούμεμε να ερμηνεύσουμε καλύτερα το νόημα των ενεργειών του. Η δημιουργία μοντέλου είναι μια δυναμική διεργασία κατά την οποία χρησιμοποιούμε ατελείς πληροφορίες και ξεκινώντας από ένα αρχικό ευρύτερο μοντέλο φτάνουμε σιγά-σιγά σε ένα πιο οριοθετημένο και άρα πιο χρήσιμο μοντέλο του αντιπάλου.

Ιδιαίτερη σημασία εδώ έχουν η παρατηρητικότητα δηλ. αποτελεσματική συλλογή πληροφοριών, η γρήγορη και ποτελεσματική επεξεργασία των πληροφοριών και η εμπειρία που μας βοηθάει γρήγορα να χρησιμοποιήσουμε τις πληροφορίες αυτές για να οικοδομήσουμε σταδιακά το μοντέλο.

Η δυναμική του παιχνιδιού

Ακόμα κι αν έχουμε ένα τέλειο μοντέλο του αντιπάλου, ο τρόπος που ενεργεί εξαρτάται πάρα πολύ και από τη δυναμική του παιχνιδιού. Για παράδειγμα σε ένα τραπέζι online poker που έχει «πάρει φωτιά» και υπάρχουν παίκτες που ποντάρουν μεγάλα ποσά με οποιοδήποτε φύλλο, είναι δυνατό να δει κανείς και τους πιο σφικτούς παίκτες να παίζουν πιο χαλαρά. Πρέπει πάντα να έχουμε επίγνωση της δυναμικής του τραπεζιού και πώς επηρεάζει τον τρόπο που παίζουν οι αντίπαλοι μας.

Τι νομίζουμε ότι ο αντίπαλος πιστεύει για μας

Είναι ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας και η σημασία του αυξάνεται όσο αυξάνεται και η ικανότητα του αντιπάλου. Πολύ λογικό αφού ένας δυνατός αντίπαλος προσπαθεί να μας «διαβάσει» όπως και εμείς αυτόν, ενώ ένας κακός αντίπαλος παίζει απλά τα φύλλα του. Ένα παράδειγμα: Κάνουμε ρέιζ με ΑΚ από πρώτη θέση και ο μπαρμπα-Μήτσος που είναι κακός και χαλαρός παίκτης κάνει κόλ ενδιάμεσα και το μπάτον που είναι δυνατός παίκτης κάνει απλό call. Οι υπόλοιποι πάσο.

Φλόπ: K♥ 7♠ 3♦ με 3 παίκτες

Κάνουμε bet το ποτ, ο μπαρμπα-Μήτσος κάνει κόλ και ο αντίπαλος μας μπαίνει all – in !

Δείξαμε τρομερή δύναμη πριν το φλόπ αλλά και στο φλόπ, ποντάροντας εκτός θέσης ΚΑΙ με το μπαρμπα-Μήτσο στη μέση που δε φεύγει με τίποτα. Άρα το μπάτον πρέπει να ξέρει ότι έχουμε κατά πάσα πιθανότητα ΑΚ/ΑΑ και όμως μπαίνει all – in. Σπάνια θα δούμε εδώ οτιδήποτε άλλο εκτός από 77, 33 και κάποιες φορές ΚΚ/ΑΑ που έπαιξε πονηρά πριν το φλόπ. Σε κάθε περίπτωση το ΑΚ μας είναι για πέταμα.

Πώς όμως γίνεται το «διάβασμα» στην πράξη; Ίσως ακούγεται αυτονόητο αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό και πολλοί παίκτες ίσως δίνουν μικρότερη σημασία:

«Κάθε προσπάθεια διαβάσματος ξεκινάει πριν το φλόπ «

Η ενέργεια ενός παίκτη πριν το φλοπ (πχ αν έκανε τσεκ, ή bet και τι μέγεθος bet) σε σχέση με τη θέση του και σε σχέση με το ιστορικό του μπορούν να μας βοηθήσουν να ορίσουμε μία αρχική γκάμα χεριών που μπορεί να έχει. Για παράδειγμα ένας σφικτός και συντηρητικός παίκτης σε τραπέζι 10 ατόμων, από 1η θέση κάνει ανέβασμα 4 φορές το ΒΒ ( big blind ). Γενικά η γκάμα του είναι αρκετά περιορισμένη ( QQ / KK / AA , AK ). Αν έχουμε κάποιο ιστορικό τότε πιθανόν μπορούμε να την περιορίσουμε ακόμα πιο πολύ ή να προσθέσουμε κάποια χέρια.

Κι εδώ καταλαβαίνει κανείς πόσο ιδιαίτερα σημαντική είναι η βοήθεια εργαλείων που μπορούν να συλλέξουν άμεσα και αλάθητα αυτές τις πληροφορίες. Και φυσικά αναφέρομαι σε προγράμματα όπως το Pokertracker.

Ας κάνουμε ένα διάλλειμμα εδώ και στο επόμενο άρθρο θα εξετάσουμε πιο αναλυτικά πώς μπορούμε να «διαβάσουμε» τους αντιπάλους πριν το φλόπ και στη συνέχεια, σε επόμενα άρθρα θα εξετάσουμε πώς είναι δυνατό να περιορισουμε τις γκάμες πιθανών χεριών και να επιτύχουμε πιο αποτελεσματικό «διάβασμα» στους επόμενους γύρους (δηλ. στο φλοπ, τέρν και ρίβερ) όπου και τα χρήματα γίνονται περισσότερα και τα πιθανά λάθη πιο ακριβά.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε νέες απαντήσεις στο RSS 2.0 feed. Μπορείτε να απαντήσετε, ή να κάνετε trackback από τη δική σας ιστοσελίδα.