Τρεις μήνες από το τελευταίο πόστ. Καθόλου άσχημα για τα δικά μου στάνταρ. Πριν αναχωρήσω για τη συμμετοχή μου στα «μπάνια του λαού», ίσως είναι καλή η ώρα να σκορπίσω στο διαδικτυακό σύμπαν μερικές αδέσποτες σκέψεις

Ξεκινάμε με τα ελληνικά πόκερ φόρουμ ή φόρα όπως θα με διόρθωναν οι δήθεν λατινομαθείς.  Δε θέλω να προσθέσω εδώ τίποτα περισσότερο από όσα έχω γράψει ήδη στα σχετικά θρέντς του pokerland. Πιστεύω ότι θα αδικούσα τον εαυτό μου αν συνέχιζα να συμμετάσχω μετά την στάση προκλητικής αδιαφορίας που έδειξαν οι διαχειριστές απέναντι  στην επίθεση ύβρεων που δέχτηκα στο φόρουμ τους. Και δεν ήταν μόνον οι διαχειριστές. Αλλά και τα μέλη. Σιωπή σημαίνει παθητική συμμετοχή.

Ποιος είναι άραγε όμως πλέον ο ρόλος των ελληνικών πόκερ φόρουμ; Σίγουρα είναι μία καλή επιχείρηση για τους ιδιοκτήτες και μέσο προβολής για όσους επιθυμούν προβολή -είτε είναι εταιρείες είτε είναι πρόσωπα. Αλλά για τα απλά μέλη ενός πόκερ φόρουμ;  Κατά τη γνώμη μου, όπως και πολλών άλλων, η αξία τους σαν μέσα ουσιαστικής συζήτησης και ανάλυσης του παιχνιδιού και της στρατηγικής του, έχει υποβαθμιστεί σε σημείο ανυπαρξίας.

Και γιατί όμως θα έπρεπε να έχουν τέτοια αξία; Πραγματικά προσπαθώντας να δώσει κανείς απάντηση σε τούτο το ερώτημα, γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος. Αυτή τη στιγμή υπάρχει υπερπληθώρα πληροφοριών γύρω από το παιχνίδι και μάλιστα πολύ υψηλού επιπέδου ενώ παράλληλα λειτουργούν πολύαριθμα φόρουμ με πολύ υψηλό ποσοστό συμμετοχής ισχυρών παικτών και προπαντός παικτών που είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν για πόκερ και όχι να μαλλιοτραβιούνται για ανοησίες.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος ύπαρξης; Τουλάχιστο όσον αφορά το κομμάτι της στρατηγικής;

Πιστεύω ότι υπάρχει μία πολύ σημαντική πτυχή που αφήσαμε να μας ξεφύγει… Ναι μεν όλες (σχεδόν) οι πληροφορίες υπάρχουν εκεί έξω αλλά ο δρόμος προς την τελειότητα περνάει πάντα από την ενεργή εκμάθηση και ενασχόληση. Η παθητική αφομοίωση πληροφοριών μπορεί να φέρει αποτελέσματα αλλά με περιορισμένη εξέλιξη. Από κει και πέρα πρέπει ο καθένας από μόνος του να βάλει το μυαλό του να δουλέψει σωστά.

Και εδώ έρχεται ο ρόλος των φόρουμ. Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι η ενεργή συμμετοχή μου σε φόρουμ, βοήθησε σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη μου και είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία που μου δόθηκε. Ίσως δεν κατάφερα να το «περάσω» αρκετά μέσα από τα πόστς μου, αλλά ελπίζω όσοι πραγματικά επιθυμούν να γίνουν καλύτεροι παίκτες, ν’ακολουθήσουν το παράδειγμά μου που βέβαια δεν είναι μόνο δικό μου αλλά ό,τι έχουν κάνει όλοι οι επιτυχημένοι παίκτες που ασφαλώς τα δικά τους επιτεύγματα στο χώρο είναι πέρα από τις δικές μου δυνατότητες.

Αληθώς! Το πόκερ είναι ένα εύκολο παιχνίδι. Χρειάζεται να μάθεις καλά μερικές βασικές αρχές και μετά από αρκετή -ομολογουμένως- εξάσκηση να εισαι σε θέση να τις εφαρμόζεις στο παιχνίδι σου ξεσηκώνοντας παράλληλα και κάποια εγγεφαλικά κύτταρα για να παράγουν λογική σκέψη.

Επίσης χρειάζεσαι κάποιες στοιχειώδεις ικανότητες συναισθηματικού ελέγχου ή αλλοιώς tilt control καθώς και το γνωστό bankroll management που έχει θεοποιηθεί από τα nits.

Και είναι τώρα η στιγμή για το πρώτο ψήγμα αλήθειας:

Και τα τρία αυτά στοιχεία είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Γνώση του παιχνιδιού, συναισθηματικός έλεγχος, bankroll management.

Πρέπει αυτός που επιζητά τη βελτίωση του σαν παίκτης να σκεφτέται και τα τρία αυτά στοιχεία σαν ΕΝΑ κι όχι χωριστά το καθένα. Όλα εξαρτώνται από μια λεπτή ισορροπία.

Προσωπικά μία από τις πιο «απελευθερωτικές» εμπειρίες μου ήταν η συνειδητοποίηση ότι το tilt control στο πόκερ δεν είναι μία εξωπραγματική ικανότητα που ελάχιστοι έχουν επιτύχει. Μετά από μερικές εκατοντάδες ώρες παιχνιδιού τα έχεις δει όλα λίγο-πολύ: τα bad beats, τα coolers, τα hit’n'run …

Όμως η κύρια αιτία του tilt είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης. Και ύστερα το ποσό δυνατό είναι το bankroll μας.

Η γνώση του παιχνιδιού φέρνει αυτοπεποίθηση. Που προκαλεί έλεγχο του tilt. Που απομακρύνει τη συναισθηματική φόρτιση από το παιχνίδι μας κι άρα οδηγεί σε ακόμα καλύτερη γνώση.

Η αυτοπεποίθηση φέρνει όμως και καλύτερη διαχείρηση bankroll μια και αποφεύγει κανείς ανόητα ρίσκα όταν έχει τη γνώση ότι είναι αρκετά καλός για να τα καταφέρει.

Αυτή είναι λοιπόν η Αγία Τριάδα του πόκερ. Απο δω και πέρα όταν σκεφτεστε «Θέλω να παίζω καλύτερο πόκερ» πρέπει να σκεφτείτε και τα τρία στοιχεία σαν ΕΝΑ κι ύστερα να αφήσετε το καθένα να φροντίσει τα άλλα δύο.

Και το αποτέλεσμα: ez Game!

Sup bros. Όλα καλά;

Πάει αρκετός καιρός που δεν έχω γράψει κάτι στο blog μου. Ένας καλός λόγος είναι ότι κανείς δε δίνει δεκάρα αν θα γράψω ή όχι. Και τι σημασία μπορεί να έχει αυτό; Καμμία. Κανείς δεν ξεκίνησε να γράφει ημερολόγιο με σκοπό να το διαβάζουν όλοι, άσχετα βέβαια αν όλοι οι συγγραφείς ημερολογίων έχουν τον κρυφό πόθο το έργο τους να γίνει διάσημο.

Ένας άλλος καλός λόγος είναι ότι δεν είχα τίποτα να γράψω. Και πάλι όμως δεν είναι αλήθεια μια και το διάστημα που πέρασε από το τελευταίο post ήταν γεμάτο με αρκετά ενδιαφέρουσες αλλαγές και γεγονότα. Τουλάχιστο όσον αφορά το πόκερ.

Τότε γιατί; Υποθέτω ότι όσο αυτές οι αλλαγές ήταν νωπές δεν είχε για μένα προτεραιότητα η αποκρυστάλλωσή τους σε τούτο το blog. Τώρα όμως έφτασε ο καιρός για να μαζέψουμε αυτές τις ζουμερές και ροδοκόκκινες φράουλες.

Τι συνέβη; Όχι δεν είμαι busto. Κάθε άλλο. Ούτε κι έχω κάνει καμμιά περιουσία βέβαια. Αισθάνομαι όμως ότι κάτι πιο σημαντικό συνέβη:

Ένα βήμα προς την ποκερική αυτογνωσία!

Cool! Απίθανο. Έτσι δεν είναι;

Εεε; Ελπίζω ο Βούδας να μη βαριόταν τόσο πολύ…

Περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα. Γιατί τώρα θα πάω για ύπνο. 23:56. LDO!